Diogenes and Alexander the Great

Diogenes and Alexander the Great dialog Painting Diogenes and Alexander the Great dialog Painting Diogenes and Alexander the Great dialog Painting

Oils on canvas 70cm x 50cm

Αφορμή για τον πίνακα ήταν τα έργα του Caravaggio.

Εκείνο το καιρό είχα πάρει ένα βιβλίο με έργα του Caravaggio και ξανά διάβαζα ένα βιβλίο για τον Διογένη.

Οι έντονες σκηνές και σκιάσεις του Caravaggio με προέτρεψαν να κάνω τον διάλογο δύο μεγάλων που συνοδεύονταν και από μια σκιά και ένα πιθάρι (σκοτεινό εσωτερικό).

Ο πίνακας έχει σχεδιαστεί ώστε να το κοιτάζεις από το σημείο των ματιών του Μεγαλέξανδρου (προοπτική απεικόνιση).

Έχει δύο σημεία φυγής-ορίζοντες. Ένα στην οπτική του Μεγαλέξανδρου και ένα στο εσωτερικό του πιθαριού.

Τώρα για τον διάλογο και τους εικονιζόμενους πολλά μπορείς να πεις και πολλά έχουν γραφτεί.

Εγώ θα αναφέρω λίγα, υπάρχει βιβλιογραφία για περισσότερα.

Ο Διογένης ο κυνικός, ο φιλόσοφος, ο Πόντιος, ο κοσμοπολίτης. Ένας από τους αγαπημένους μου φιλοσόφους. Λιτός, ευφυής, καλός γνώστης της φύσης του και με πολλά κότσια. Όλα αυτά (κ.α.) τον όπλισαν με θάρρος στην μάχη κατά του ψέμματος και της ματαιοδοξία χωρίς φόβο. Σχεδόν εριστικός. Αξίζει και σας προτείνω ανεπιφύλακτα να διαβάσετε για τον Διογένη. Πολύ μεγάλος.

Επίσης σας παραθέτω και ένα κόμματι από το wikipedia. Θεωρείται ο κυριότερος εκπρόσωπος της Κυνικής Φιλοσοφίας. Χρησιμοποιούσε τον αστεϊσμό και το λογοπαίγνιο ως μέσο για τα διδάγματά του. Πίστευε πως η ευτυχία του ανθρώπου βρίσκεται στη φυσική ζωή και πως μόνο με την αυτάρκεια, τη λιτότητα, την αυτογνωσία και την άσκηση μπορεί κανείς να την εξασφαλίσει.

Και ο γνωστός και ως μεγάλος, ο Μέγας Αλέξανδρος. Συντοπίτης και συνονόματος.

Ένα δυνατό ανήσυχο καλλιεργημένο πνεύμα (μαθητής του Αριστοτέλη και άλλων). Ανίκητος (-Παιδί μου, είσαι ακαταμάχητος! Ο χρησμός της Πυθίας) με πολύ μεγάλο θάρρος, πείσμα και δύναμη. Άφοβος και ικανός. Επίσης με κοσμοπολίτικες ιδέες (γάμος με Ρωξάνη) που αγαπήθηκε-λατρεύτηκε (τουλάχιστον από ένα μέρος) και από τους λαούς που κατέκτησε.

Θέλησε να ανακαλύψει το κόσμο και τα τότε μυστικά του και να φέρει στο τότε γνωστό κόσμο το ελληνιστικό πνευματικό-κοινωνικό γίγνεσθαι.

Επίσης θέλησε να εκδικηθεί τους βασιλιάδες των Περσών για τα δείνα που είχαν προκαλέσει στην Ελλάδα αλλά και για τον θάνατο του πατέρα του.

Ο τρόπος για να το καταφέρει τότε ήταν οι πολεμικές εκστρατείες (που εκείνα τα περασμένα χρόνια 356 π.Χ. δυστυχώς συνηθίζονταν), αλλά η ίδια η βία (και στον ίδιο ενεργητικά και παθητικά) και οι θάνατοι που προκλήθηκαν (όπως θάνατος του φίλου του Ηφαιστίωνα) και η σκέψη ότι αυτός ήταν υπεύθυνος και η κούραση τόσον χρόνων αγώνα τελικώς τον κατέβαλαν.

Ο Μέγα Αλέξανδρος θαύμαζε τον Διογένη (είχε ένα εκπαιδευτή, τον Λεωνίδα, που ήταν μυημένος στην κυνική φιλοσοφία). Στον Διογένη δεν μετρούσε το αν είσαι βασιλιάς ή οτιδήποτε, σεβόταν τον άνθρωπο για την καλλιέργεια του, την αξιοπρέπεια του, την ειλικρίνια του και το σωστό του ήθος.

Οι τίτλοι μάλλον μετρούσαν αρνητικά για αυτόν, ήταν δείγμα ματαιοδοξίας-κοροϊδίας.

Ένας λιτός και πνευματικός άνθρωπος του επιπέδου Διογένη δεν θα μπορούσε να θέλει κάτι από τον μεγαλέξανδρο πέρα από το να μην του στερεί τον ήλιο.

O Μεγαλέξανδρος κατόπιν είπε -Αν δεν ήμουν αυτός που είμαι θα ήθελα να είμαι Διογένης.

Κουβέντα που δείχνει το μεγάλο του σεβασμό στο Διογένη αλλά από την άλλη το ανήσυχο-ενεργητικό-δυναμικό του πνεύμα (μάλιστα ήταν και κάμποσο νέος) δεν του επέτρεπε να ζήσει όπως ο Διογένης, με τον ορθό λιτό και πλούσιο πνευματικό βίο που θαύμασε, αλλά να αγωνιστεί για ένα ελληνιστικό-πνευματικό κόσμο (τουλάχιστον έτσι λέγεται) και να πατάξει τους τότε "Κακούς Ηγεμόνες των Περσών - Σκοταδιστές" που μάχονταν την Ελλάδα αλλά και να γνωρίσει τον κόσμο κ.α.


Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Πηγή pronews.gr

Τον πλησιάζει ο Αλέξανδρος και του λέγει “Είμαι ο Βασιλεύς Αλέξανδρος”. Ο Διογένης ατάραχος απαντά “Και γώ είμαι ο Διογένης ο Κύων”. Ο Μέγας Αλέξανδρος απορεί και του λέγει “Δεν με φοβάσαι;” Ο Διογένης απαντάει “Και τί είσαι; Καλό ή κακό”. Ο Αλέξανδρος μένει σκέπτικος. Δεν μπορεί ένας βασιλεύς να πεί ότι είναι κακό, και άμα είναι καλό, γιατί κάποιος να φοβάται το καλό; Αντί να απαντήσει ο Αλέξανδρος τον ερωτεί εκ νέου “Τί χάρη θές να σου κάνω;” Και ο Διογένης ξανά με λογοπαίγνιο απαντά “Αποσκότησων με”. Βγάλε με δηλαδή από το σκότος, την λήθη, και δείξε μου την αλήθεια. Με το έξυπνο λογοπαίγνιο του Διογένη, η απάντησή του μπορεί και να εννοηθεί εώς “Σταμάτα να μου κρύβεις τον ήλιο”, καθώς οι κυνικοί πίστευαν πώς η ευτυχία του ανθρώπου βρίσκεται στη λιτότητα, στη ζεστασιά του ήλιου και δεν ζητεί τίποτα από τα υλικά πλούτη. Μόλις το άκουσε αυτό ο Αλέξανδρος είπε το περίφημο:”Εάν δεν ήμουν Αλέξανδρος, θα ήθελα να ήμουν Διογένης”.

Ο Μέγας Αλέξανδρος και ο Διογένης είχαν μια μακρά συζήτηση με μεγάλη σημασία που σώθηκε από τον Δίονα τον Πλουσαραίο. Σε αυτή, ο Διογένης εξηγεί στον Αλέξανδρο πότε ένας Βασιλέας είναι ωφέλιμος. Ο Διογένης αποδίδει την ωφελιμότητα ενός βασιλειά στο “Εάν είναι ωφέλιμος στο λαό”. Για να δώσει ένταση σε αυτόν τον ισχυρισμό του λέει. “Εάν κατακτήσεις όλη την Ευρώπη και δεν ωφελέσεις τον λαό, τότε δεν είσαι ωφέλιμος. Εαν κατακτήσεις όλη την Αφρική και την Ασία και δεν ωφελέσεις το λαό, πάλιν δεν είσαι ωφέλιμος. Ακόμα και εάν περάσεις τις στήλες του Ηρακλέους και διανύσεις όλο τον ωκεανό και κατακτήσεις αυτή την ήπειρο που είναι μεγαλυτέρα της Ασίας και δεν ωφελέσεις τον λαό, πάλι δεν είσαι ωφέλιμος γιατί δεν ωφελείς το σύνολο”.

Ααα και τα σπίρτα στο πιθάρι είναι ο Προμηθέας!