Mother Chains

Mother Chains, Illustration

Illustration by Pen on Paper A4

Το παρόν έργο απεικονίζει ένα παιδί με την μάνα του στην παιδική κούνια.

Το παιδί θέλει να φύγει από την μάνα του, να ανακαλύψει νέους ανεξερεύνητους κόσμους και η μάνα του προσπαθεί να το κρατήσει κοντά της.

Πέρα από τον φυσικό απογαλακτισμό των νέων, θέλω να δείξω πως κάθε τι το άγνωστο, το καινούργιο, έστω και αν είναι θετικό-προοδευτικό τρομάζει ως αλλαγή τους άλλους. Πόσο μάλλον την μάνα που είναι η εστία ασφάλειας και σιγουριάς για το παιδί της.

Επιπλέον θέλω να αναφέρω το παρακάτω. Πως η μάνα μας δεν μας λέει πάντα την αλήθεια όχι γιατί δεν μας αγαπάει αλλά γιατί δεν την γνωρίζει. Τα ψέμματα, που ίσως λόγω άγνοιας, μας λένε οι γονείς μας (και οι γύρω μας) είναι η πιο συχνή αιτία φιλονικίας με αυτούς, που καμιά φορά μετατρέπετε σε συνολική αποστροφή του νέου κατά της κοινωνίας και της ζωής. Εγώ θέλω να προτρέψω τους νέους να μην αποστρέφονται τους γονείς και την κοινωνία αλλά να δικαιολογήσουν τα ψέμματα ως άγνοια και ανωριμότητα του ανθρώπου.

Κάθε άνθρωπος γεννιέται με την έμφυτη ανάγκη να γνωρίσει την πραγματικότητα και την αλήθεια, κάτι που ξεθωριάζει καθώς μεγαλώνουμε, μαζί με την ανάμνηση ότι ήμασταν παιδιά. Την γνωστή παιδική αθωότητα. 'Ετσι πολλές φορές μετατρεπόμαστε σε σκληρούς ψεύτες γονείς λες και δεν ήμασταν ποτέ παιδιά. Οι ανάγκες, η σκληρή πραγματικότητα, η προστατευτικότητα, το κοινωνικό γίγνεσθαι (τηλεόραση), η βαρεμάρα, τα ψέμματα, ίσως όλα αυτά και άλλα μας αλλάζουν με το καιρό. Εγώ πάλι θέλω να είμαι πάντα παιδί!